De natuur doet dingen die wetenschappers soms nog steeds niet volledig begrijpen. Van een kratermeer dat fel turquoise blauw kleurt tot een meer dat stenen laat bewegen zonder dat iemand ze aanraakt: dit zijn zes van de meest bizarre natuurlijke verschijnselen ter wereld.
Dat we hier op deze wereld prachtige landschappen hebben wist je al, maar er zijn er ook een aantal waar je van denkt: huh, hoe kan dat dan? Vreemde natuurlijke fenomenen waarvan soms wetenschappers versteld staan hebben we ook, en best veel.
Om je een idee te geven over hoe bizar het kan worden hebben we er hier 6 op een rijtje gezet.
Het Kawah Ijen meer in Indonesië
Je vindt dit bergmeer op het Java-eiland aan de voet van de Kawah Ijen vulkaan. Jaarlijks reizen hier veel mensen naartoe om die vulkaan te bezoeken en weten niet dat hier ook een meer is. In deze vogelvluchtfoto is het niet te missen, maar vanaf de grond is het verborgen in een krater, alleen te herkennen aan de opstijgende rook.
Het speciale aan het meer is dat het een felle turquoise kleur heeft, en niet zoals je dat ziet op tropische stranden. Daar is het water blauw omdat het heel helder is en afsteekt tegen het witte zand, maar in het Kawah Ijen meer is het water ondoorzichtig en zelf blauw.
Dit komt door deeltjes in het water die normaal diep in de grond zitten, maar door de vulkanische activiteit naar het oppervlakte worden gebracht. Blauw plus geel maakt groen, en dat is wat hier gebeurt: de vulkaan onder het meer blaast constant geel zwavel het meer in, en in het water zitten metaaldeeltjes met een blauwe kleur opgelost.
De rook die aan een kant van het meer de rotsen uitkomt neemt ook zwavel met zich mee, wat het gesteente eromheen geel kleurt. En daar houdt het niet bij op, want zodra die zwaveldeeltjes in aanraking met de lucht komen geven ze wat lijkt op een blauwe vlam af.
De feeëncirkels in Namibië
In de droge graslanden van de Namibwoestijn vind je een vreemd verschijnsel. In het gras zijn namelijk miljoenen ronde stukjes grond waar niets groeit. Deze zijn tussen de 2 en 12 meter wijd en liggen netjes verspreid over vierkante kilometers aan land.
Waar we weten waarom het Kawah Ijen meer blauw is, is hier het mysterie nog niet opgelost. Maar dat houdt wetenschappers natuurlijk niet tegen als het op bedenken van theorieën aankomt.
Een daarvan was dat de grond radioactief is en dat daardoor de groei van planten verhindert, maar dit is niet de meest gangbare van de theorieën. De volgende is dat zandtermieten onder de grond de wortels van planten doorknaagt en daarmee de plant zelf doodt.
Twee andere gaan over giftige planten. De eerste is dat er op de plekken waar nu de cirkels zijn vroeger sterk giftige bosjes stonden. Toen die dood gingen hebben ze de grond met gifstoffen verzadigd. Wat nu de meest gangbare theorie is, is dat omdat er maar heel weinig voedingsstoffen voor de planten in de bodem zitten er rondjes ontstaan waar deze op zijn.
Pink Lake Hillier in Australië
De bossen in het westen van Australië verbergen een mysterieus meer en de reden dat het speciaal is, is dat het felroze is. Het wordt door een strook land gescheiden van de zee, maar het meer zelf heeft een hogere zoutconcentratie. Net zoals in de Dode Zee blijf je daardoor drijven en het leuke is: het water is niet giftig dus je kunt hier zwemmen.
Ook hier is het niet duidelijk waar dit fenomeen door komt, maar er wordt gedacht dat het komt door algen die een rood-roze pigment maken om als natuurlijke zonnebrand te gebruiken. Een andere mogelijke oorzaak zou zijn dat er micro-organismen in het water leven die in groepen roze lijken.
Rode waterval op Antarctica
Deze waterval wordt ook wel Blood Falls genoemd en met goede reden. Het water heeft een lugubere rode kleur wat de omliggende sneeuw en het water eromheen ook een rode gloed geeft. Gelukkig is er een verklaring en zijn er geen enge dingen aan de hand hier.
Ongeveer 2 miljoen jaar geleden bevond zich daar een meer met een zeer hoog gehalte aan zout en mineralen, maar toen werd deze overdekt met ijs. Het meer bestaat nog steeds, nu dus ondergronds.
Door kleine scheurtjes in het ijs kan het water toch het oppervlakte bereiken en door chemische reacties kleurt het donkerrood als het in aanraking met de lucht komt.
Sailing Stones in de Verenigde Staten
In het Death Valley National Park in Californië vind je rotsblokken met een lang spoor achter zich. Ze hebben dus grote afstanden afgelegd en dat lijkt onmogelijk, want vele zijn heel zwaar, tot wel 300 kilo. Geen windstoot is sterk genoeg om zo'n een steen vooruit te blazen, en bovendien zou die wind het spoor makkelijk wegblazen.
Mensen hebben allemaal theorieën bedacht over hoe deze rotsen zich langzaam verplaatsen. Van magnetische velden, kleine maar sterke wervelwinden (Dust Devils), aliens en mensen die een streek uithalen om iedereen te verwarren.
Uiteindelijk is er toch de echte verklaring gevonden, door niemand minder dan een NASA wetenschapper. Wat er gebeurt is dat 's winters hier in de vallei water ligt. Dit bevriest om de rotsblokken heen terwijl het water van het meer nog niet bevroren is. IJs drijft, dus de rotsblokken zijn ineens niet meer te zwaar om verplaatst te worden en kunnen door milde wind al in beweging gebracht worden. In de lente ontdooit alles weer en is de rots weer een stukje verder gezeild.
Zeevonk
In de zomer geeft het water op sommige stranden licht, veroorzaakt door miljarden plankton. Dit komt voor op veel plekken op de wereld, maar het is vooral goed te zien in warme gebieden omdat de hoeveelheid plankton daar groter is.
In Nederland komt het ook voor, maar vaak 1 of twee nachten per jaar, terwijl op stranden op de Malediven het soms een maand aanhoudt.
De reden dat deze plankton licht afgeven is dat het hun bescherming geeft tegen hongerige kleine vissen. Als het water rond de plankton snel beweegt geeft het lichtflitsen af dat vervolgens grotere vissen aantrekt om de kleine op te eten of weg te jagen. Die vissen hebben geen interesse in plankton en moeten het hebben van grotere prooi.
De plankton geeft dus licht als het water eromheen verstoord wordt en golven staan niet stil. Vandaar dat deze licht geven maar verder de zee in de gloed niet aanwezig is.
Wil je zeevonk zelf zien? Bekijk onze deals naar de Malediven waar dit fenomeen regelmatig voorkomt.
Eervolle vermelding: Playa del Amor
Playa del Amor is een uniek strand dat je vindt op de Marieta-eilanden die een paar kilometer van de kust van Mexico liggen. Nu is het een nationaal park, maar vroeger werd het gebruikt door het leger om bommen uit te testen, waardoor er nu grote kraters in de steen zitten.
Een van de stranden is alleen bereikbaar via een tunnel onder water - maar dat houdt toeristen niet tegen. Lees meer over verborgen stranden wereldwijd.